แทงบอลออนไลน์
เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก
 

สมัครรับโบนัสคาสิโนออนไลน์

บาคาร่า

swin99th

psyslot99th

lucabet168

joker99th

baccarat99th

รับติดป้ายโฆษณา รับรีโนเวท แทงบอล บ้านน็อคดาวน์, บ้านสำเร็จรูป รับติดป้ายแบนเนอร์, ป้ายโฆษณาราคาถูก รับทำรั้ว

ไทรเกาหลี, ขายต้นไทรเกาหลี รับติดป้ายโฆษณา บ้านน็อคดาวน์, ขายบ้านน็อคดาวน์, รับออกแบบบ้านน็อคดาวน์, บ้านสำเร็จรูป รับติดป้ายโฆษณา บ้านน็อคดาวน์, บ้านสำเร็จรูป ตอกเสาเข็ม, ขายเสาเข็ม, ขายแผ่นพื้น, ปั้นจั่น, รับผลิตเสาเข็ม

รับติดป้ายโฆษณา ไนโตรเจนเหลว รับติดป้ายโฆษณา รับโพส, รับจ้างโพส pg slot เว็บหวยอันดับ1

AFสูงสุดในไทย

1baccarat

สล็อต

สล็อตออนไลน์

ambbet

pgslot

slotxo

betflik

เว็บพนันอันดับ1

dreamgame

แทงบอลออนไลน์

สล็อต

บาคาร่าออนไลน์

บาคาร่าออนไลน์

sbobet

eb88w.com

ดาฟาเบท

รับโบนัส100%

เกมส์ออนไลน์

บาคาร่า

หวย ฮานอย

เว็บตรง ไม่ผ่านเอเย่นต์

pg

pg slot

บาคาร่า

เว็บตรง บริการรวดเร็วทันใจ ให้ราคาดีที่สุดในประเทศไทย FINNBET พาคุณฟินง่ายๆเเค่คลิ๊ก

แทงมวย ออนไลน์

เว็บเดิมพัน

สล็อต

บาคาร่า

สล็อต

บาคาร่า

พาโชคล็อตเตอรี่

คาสิโนออนไลน์

หวยออนไลน์

UFABET

UFABET

UFABET

เครดิตฟรีสล๊อต

หวยออนไลน์

คาสิโนออนไลน์เว็บตรง

สล็อตเว็บตรง ฝากถอนวอเล็ตไม่มีขั้นต่ำ true wallet

บาคาร่า

สล็อต

อธิษฐานบารมี
อ่าน 213 ครั้ง
* ธันวาคม 30, 2020, 01:29:00 PM
คําว่าอธิษฐาน เป็นคุณธรรม
คุณธรรม หมายถึง ทําแล้วดี มีคุณ มีประโยชน์ ถ้าทําได้ แล้วจะสั่งสมในใจเกิดเป็นบารมี - อธิษฐาน คือ ตั้งใจไว้เพื่อจุดประสงค์อย่างใดอย่างหนึ่ง ตั้งความปรารถนาไว้ เรียกว่า อธิษฐาน อธิษฐานอย่างใดอย่างหนึ่งก็ได้ อธิษฐานหลายอย่างก็ได้ ยกตัวอย่าง เช่น พระนางเขมาซึ่งเป็นมเหสีรองของพระเจ้า พิมพิสารในอดีตท่านอธิษฐานไว้ให้ได้เป็นพุทธสาวิกา หนึ่งอย่าง และอธิษฐานให้มีความยอดเยี่ยม (เอตทัคคะ) ทางด้านปัญญา ด้วย พอหลังจากได้ปฏิบัติธรรมสําเร็จเป็นอรหันต์ ได้เป็น พุทธสาวิกาจริง และมีปัญญาเป็นเลิศจริง นี่อธิษฐานสองอย่าง ก็ได้ พระอานนท์อธิษฐาน ๕ อย่าง สุดแท้แต่ใครจะอธิษฐาน มากหรือน้อย
ไม่ต้องดูใคร ดูที่อดีตของพระนางพิมพา (ยโสธรา) ตอน ที่นางเจอพระพุทธเจ้าทีปังกร (พระพุทธเจ้ามีมาหลายองค์แล้ว ก่อนพระพุทธเจ้าทีปังกรก็มี) ตอนนั้นนางมีชื่อว่าสุมิตตาไป เจอสุเมธฤาษี พระพุทธเจ้าทีปังกรเสด็จผ่านในบริเวณที่มีหลุม โคลนเฉอะแฉะ สุเมธฤาษีเอาตัวทาบลงนอนให้พระพุทธเจ้า และสาวกเดินผ่านนางรู้ทันทีเลยว่าสุเมธฤาษีปรารถนาพุทธภูมิ นางจึงอธิษฐานให้ได้เป็นบาทบริจาริกาจากพระพุทธเจ้าทีปังกร มาจนถึงพระพุทธโคดม ผ่านพระพุทธเจ้ามา ๒๕ พระองค์ นาง อธิษฐานเรื่องยาก ถ้าอธิษฐานให้สําเร็จอรหันต์จะง่ายกว่า อธิษฐานเป็นโสดาบันบุคคลง่ายกว่า อธิษฐานให้มีดวงตาเห็น ธรรมง่ายกว่า ตั้งปรารถนาเพื่อสําเร็จสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เมื่อเราตั้งใจแล้ว คิดแล้ว มันก็ได้สั่งสมในใจ เป็นอธิษฐานบารมี บารมี เป็นธรรมะที่ทําให้เป็นเลิศ ใครมีบารมีคนนั้นเป็น เลิศได้ หรือหมายถึงคุณสมบัติที่ทําให้ยิ่งใหญ่ ตอนนี้จะถาม ว่าทุกคนที่เกิดมาเป็นมนุษย์ได้มีบารมีหรือไม่? ตอบว่าต้องมี ต้องมีบารมีจึงจะเกิดเป็นมนุษย์ แต่จะมีมากมีน้อยเป็นอีก เรื่องหนึ่ง แต่ทุกคนต้องมีบารมีชาวธิเบตบอกว่าบารมีหมายถึง ธรรมะที่ทําให้ถึงฝั่ง คือมีบารมีจึงจะเข้านิพพานได้ เพราะฉะนั้น อธิษฐานเป็นบารมีตัวหนึ่ง บารมีเกิดขึ้นได้อย่างไร

 เกิดจากการคิด การพูด การกระทําของเราเอง คุณธรรม ๑๐ ตัว เมื่อคิดพูดทําแล้วจะสั่งสมเป็นบารมี

๑. ทานคือการให้
ให้อะไรก็แล้วแต่ การให้เป็นสิ่งดี ถ้าให้ไม่ดีไม่ใช่บารมี จะให้วัตถุเป็นทาน ให้อภัยเป็นทาน ให้ปัญญาเป็นทาน ให้ โอกาสเป็นทาน ทานต่างๆ เหล่านี้เมื่อทําแล้ว จะสั่งสมในใจ ของผู้กระทํา เกิดเป็นบารมี
๒. ศีล
เป็นฆราวาสแค่ศีล ๕ ข้อก็พอ คําว่าศีล ๕ ข้อ เพียงแค่รู้ อย่างเดียวแต่ไม่มีศีลก็ไม่ได้ คําว่าศีล ๕ ใครศึกษาอภิธรรมจะ บอกว่า เป็นเครื่องที่สํารวมกายกับวาจา แต่ถ้าเป็นนักปฏิบัติ แล้วศีลทั้ง ๕ ข้อ ไม่คุมใจปฏิบัติไม่ได้มรรคผล ศีลต้องคุมใจ ลึกถึงใจทุกขณะตื่น เรามีศีล ๕ อยู่ในใจ ไม่ใช่แค่ศีล ๕ ข้อ ยังหยาบไป จะให้ปฏิบัติธรรมได้เร็ว ต้องมีกุศลกรรมบท ๑๐ ฟังดูแล้วมันยาก อธิบายง่ายๆ ว่าคือศีล ๕ นั้นแหละ เพียง แต่ว่ากายเป็นศีล หากมีกายเป็นศีลคือ
• ไม่ฆ่า ไม่เบียดเบียน
อย่างไข้หวัดนกระบาดแล้ว ฆ่าไก่เราเห็นในจอโทรทัศน์ เขาทําบาป มันเรื่องของเขานะ ไม่ใช่เรื่องของเรา ถ้าเราเห็นดี ด้วยปฏิบัติธรรมไม่ขึ้นหรอก เขาทํามันเรื่องของเขา เราต้องไม่ เห็นดีด้วย เพราะเขาเบียดเบียน บางที่ใส่ถุงยังดิ้น ขลุกขลักๆ ทิ้งไปในหลุมแล้วเอาดินกลบ ถ้านักปฏิบัติเห็นแล้วบอกว่าเขา ทําถูกแล้ว ปฏิบัติธรรมไม่ขึ้นหรอก เพราะศีลยังพร่อง กายใจ ต้องไม่ฆ่า ไม่เบียดเบียนไม่ทําร้ายถึงจะเป็นการเว้นปาณาติบาต
• ไม่ลักขโมย
นักปฏิบัติธรรมจริงๆ การถือวิสาสะ ถือว่าเป็นสามีภรรยา กัน สามีซื้อยาสีฟันมาใช้ส่วนตัวภรรยาเห็นว่าเป็นของสามี (ใน ทางกฎหมายถือว่าเป็นคนๆ เดียวกัน) เลยหยิบมาใช้โดยไม่ ขออนุญาต ผิดศีล เพราะเขาซื้อมา เขาเป็นเจ้าของ เรื่องมัน ละเอียดน่ะ อันนี้ผิดศีลอทินนาทานเพราะเขายังไม่อนุญาตแล้ว ไปเอามาใช้ ต้องขออนุญาตก่อน ถ้าเขาอนุญาตจึงจะไม่ผิดศีล มันละเอียดขนาดนั้น กฎหมายก็คือกฎหมาย มันเป็น เรื่องโลก อันนี้เป็นเรื่องของธรรมต้องละเอียดเพราะฉะนั้นข้ออทินนาทาน มันละเอียดลึกซึ้งขนาดนี้
• กาเมสุมิฉาจาร
การไม่ผิดลูกเมียเขา ที่เขามีเจ้าของ อย่าไปผิดเป็นหนึ่ง ในเรื่องของกายกรรม ๓
• วจีกรรมข้อมุสาวาท
พูดไม่ตรงความจริง ก็ถือว่ามุสานะ ถ้าเป็นนักปฏิบัติมัน ละเอียดลึกซึ้งกว่านั้น นอกจากไม่ตรงความจริงแล้ว ต้องไม่ หยาบ ไม่ส่อเสียด ไม่เพ้อเจ้อ คําว่าเพ้อเจ้อ คือพูดแล้วไม่เป็น แก่นสาร ไม่ได้ประโยชน์อะไรกับชีวิตถือว่า เพ้อเจ้อ พูดตลก ก็เสียหาย ปฏิบัติธรรมไม่ขึ้น คนพูดตลกปฏิบัติธรรมไม่ขึ้น มันละเอียดขนาดนี้ เรื่องมุสาตัวเดียวเมื่อเป็นวจีกรรม ๔ ต้อง ไม่เท็จ ไม่หยาบ ไม่ส่อเสียด และไม่เพ้อเจ้อ
• ส่วนมโนกรรม ๓
ไม่คิดพยาบาทเมื่อเรานั่งปฏิบัติธรรมอยู่ เออ! เดี๋ยว ออกไปได้ จะด่ามัน รับรองปฏิบัติไม่ขึ้น ศีลต้องคุมใจ แค่คิด พยาบาท คิดให้ร้ายก็ไม่ได้ คิดอิจฉาก็ไม่ได้ ละเอียดขนาดนั้น ไม่คิดเอาของที่เขายังไม่อนุญาต แล้วก็มีสัมมาทิฏฐิ คือมี ความเห็นถูก นักปฏิบัติแล้วต้องเป็นแบบนี้
๓. เนกขัมมะ
คือ เอาตัวออกจากกาม ไม่ใช่ตัวอย่างเดียว เอาใจออก จากกามด้วย ตอนที่ผมไปฝึกที่วัดมหาธาตุฯ ผมตั้งใจปฏิบัติ ธรรมเต็มที่ ๓๐ วัน ห้ามใครมาเยี่ยม ห้ามเพื่อนมาเยี่ยม ห้าม ครอบครัวมาเยี่ยม คิดว่าเราตายจากกันไปจากสิ่งร้อยรัด คือ ไม่ให้มีอะไรมาผูกพัน เรียกว่า เนกขัมมะ ออกจากกาม ความหมายของกาม กินอาหารอร่อยๆ ติดใจรสชาติ อาหารก็เป็นกาม ฟังเพลงเพราะแล้วติดใจก็เป็นกาม เห็นภาพ สวยๆ ชอบมาก ภาพวาดอันนี้สวย เสื้อร้านนี้สวย เหล่านี้ก็ เป็นกาม หากยังติดใจในกามจะปฏิบัติธรรมไม่ขึ้น ต้องมี เนกขัมมะคือเอาใจออกไปจากพวกนี้ให้ได้
๔. ปัญญา
ปัญญาตัวนี้ไม่ใช่ปัญญาที่เรียนทางโลก ปัญญาทางโลก เป็นเพียงสุตมยปัญญากับจินตามยปัญญา อย่างที่ท่านฟังผม เป็นสุตมยปัญญา หรือไปอ่านหนังสือก็เป็นสุตมยปัญญา ส่วน จินตามยปัญญาเป็นการคิดพิจารณา วิเคราะห์วิจัยยังไม่ใช่ ถ้า เป็นปัญญาบารมีตัวนี้ ต้องเป็นภาวนามยปัญญา
ภาวนา คือ พัฒนา เกิดจากจิตที่นิ่งสงบ แล้วปัญญาตัวนี้ เกิดจากใจหรือจิตใจตัวเดียวกัน ปัญญาที่เกิดจากใจ เรียกว่า ภาวนามยปัญญา ซึ่งปัญญาตัวนี้กับปัญญาทางโลกเป็นคนละ เรื่องกัน มองกันคนละทิศทาง นั่นปัญญาบารมีเป็นปัญญา ที่มาจากใจที่นิ่งสงบ ใจตั้งมั่นเป็นสมาธิจึงจะเป็นปัญญาบารมี ไม่ใช่ว่าเรียนระดับปริญญาเอกมาตั้ง ๓ สาขาวิชาแล้วบอกว่า คนนี้มีบารมีมากไม่ใช่ ทางโลกเขามองอย่างหนึ่งทางธรรมมอง อีกอย่าง ปัญญาทางธรรมต้องมาจากใจที่นิ่ง สงบจึงจะเป็น ปัญญาบารมี ต้องสร้าง ต้องทําด้วยตัวเอง อย่างที่เราไปฝึก กรรมฐาน ฝึกจิตให้นิ่ง ให้เกิดปัญญาเห็นแจ้ง ปัญญาบารมีก็ จะเกิดขึ้น
๕. วิริยะ
คือ ความเพียร เพียรพยายามทําความดี อย่าทําความชั่ว เพียรจะเขียนบัตรสนเท่ห์ เพียรเขียนด่าเขา นั่นไม่ถูก เพียรในเรื่อง ดีๆ เรื่องที่ถูกต้องตามธรรมเป็นเรื่องดีเช่นเพียรให้ทานเพียรรักษา ศีล เพียรประพฤติเนกขัมมะ เพียรพัฒนาปัญญาเห็นแจ้ง ฯลฯ
๖. ขันติ
คือ อดทน อดกลั้น คือ โสรัจจะ ขันติ คือ เวลาใครเขา ทําสิ่งที่ขัดใจเราแล้วพยายามข่มไว้ อดทนไว้ อย่างเวลานั่งฝึก สมาธิ นั่งฝึกกรรมฐาน ปวดเมื่อยกันทุกคน ต้องใช้ขันติ นั่ง ฟังบรรยายไป เริ่มปวดเริ่มเมื่อย ขยับเขยื้อนนี่ต้องใช้ขันติ ตอน ที่ผู้บรรยายไปฝึกที่วัดมหาธาตุฯ สู้กันสุดฤทธิ์เลย ในที่สุดจึง ได้ขันติบารมีตัวนี้มา ทําอะไรต้องไม่ตามกิเลส ต้องใช้ขันติ อย่างมาก โดยมากผู้ที่มีขันติน้อยเพราะสู้กับกิเลสไม่ไหว นั่งๆ ไปมันง่วงนอน เลยนอนดีกว่า นั่งๆ ไปมันปวดขา เลิกนั่งดีกว่า สวดมนต์ไปง่วงนอน ไปนอนดีกว่า เพราะไม่มีขันติ ขันติเป็น คุณธรรม ถ้าทําได้แล้วเป็นบารมี
๗. สัจจะ
คือ จริงใจจริงวาจา จริงกาย สมมติว่าใจมีสัจจะแล้วกาย ต้องทําตามที่ใจคิด ปากต้องพูดตามที่ใจคิด เพราะฉะนั้นคนที่ มีสัจจะบารมี พูดแล้วฟังไม่ค่อยเพราะ ไม่รื่นหู พระอยู่ป่าบาง องค์ พูดถึงกูแต่ท่านมีสัจจะ มีพระอยู่สํานักหนึ่งสายหนองป่าพง มีคนเข้าไปถามท่าน
เขาถามว่า : หลวงพ่อจะกลับเมื่อไหร่ หลวงพ่อตอบ : เดี๋ยวนี้ยังอยู่ที่นี่
เดี๋ยวนี้ยังอยู่ที่นี่ คืออนาคตบอกไม่ได้ว่าจะไปเมื่อไหร่ ถ้าบอกไปว่าจะไปสิบโมงวันพรุ่งนี้ แล้วถ้าหากไม่ได้ไป จะเสีย สัจจะ ท่านจึงบอกว่าเดี๋ยวนี้ยังอยู่ที่นี่ ท่านจะพูดอย่างนี้เสมอ ไปถามคนที่ถึงธรรม พรุ่งนี้จะไปหรือยัง ยังตอบไม่ได้เดี๋ยวนี้ ยังอยู่ที่นี่ท่านตอบได้แค่นี้เอง แสดงว่าพระรูปนี้มีสัจจะ แค่ถาม แล้วตอบอย่างนี้คนที่เข้าถึงธรรมแล้ว เขาจะรู้ว่าคนนี้มีสัจจะ บารมีสั่งสม คนที่ปากกับใจตรงกันมักจะพูดไม่เพราะ เวลาเรา ฟังคนพูดเพราะๆ แบบดัดจริต (ขอโทษนะ) ปฏิบัติธรรมไม่ ขึ้นหรอก ถ้าปฏิบัติขึ้นต้องตรงไปตรงมา
๘. อธิษฐาน
อธิษฐานต่างกับบนบานอย่างไร คําว่าอธิษฐานเป็นบารมี ตัวหนึ่งคือตั้งความปรารถนาไว้ เพื่อจุดประสงค์ใดจุดประสงค์ หนึ่ง หรือมากกว่าหนึ่งก็ได้ นี่คืออธิษฐาน อธิษฐานกับบนบาน ต่างกัน ชาวพุทธมักจะชอบบน บนเทวดาบ้าง บนเจ้าที่บ้าง
บนบาน ความหมายคือ คําขอร้องให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยเหลือ ในสิ่งที่ตนเองต้องการ เมื่อสําเร็จในสิ่งที่ปรารถนาแล้วจะมีสิ่ง ตอบแทนให้ นี่คือบนบาน ในพุทธศาสนาไม่มีบนบาน เพราะ การบนบานเป็นการฟ้องตัวเองถึงการด้อยศักยภาพของความ เป็นมนุษย์ การบนเทวดา การบนเจ้าที่ ฟ้องตนเองถึงการด้อย ศักยภาพ มนุษย์มีศักยภาพมากกว่าเทวดา เพราะฉะนั้นการ บนบานในพุทธศาสนาจึงไม่มี แต่มีอธิษฐาน
๙. เมตตา
เมตตาคือความรักความปรารถนาให้ผู้อื่นได้ประโยชน์ และมีความสุข เมตตาเป็นคุณธรรม ผู้ใดปฏิบัติได้แล้วจะถูกเก็บ สั่งสม ไว้ในจิตวิญญาณ เป็นเมตตาบารมี การให้อภัยเป็นทาน (อภัยทาน) เป็นบ่อเกิดแห่งเมตตา ผู้มีเมตตาเป็นคนมีอารมณ์ เย็น ไม่หงุดหงิด ไม่โกรธ เป็นที่รักของมนุษย์และอมนุษย์ ทั้งหลาย สัตว์ทั้งหลาย เมื่อเข้าใกล้ผู้มีเมตตาบารมีแล้วมี ความอบอุ่นใจ ผู้มีเมตตาบารมี เมื่อประพฤติปฏิบัติธรรมแล้ว สามารถเข้าถึงมรรคผลนิพพานได้ง่าย
๑๐. อุเบกขา
คือ ปล่อยวาง วางเฉย วางใจเป็นกลาง เรียกว่า อุเบกขา อุเบกขาในวิปัสสนาญาณกับอุเบกขาในฌานเป็นคนละเรื่องกัน และอุเบกขาของคนทั่วไปที่ไม่ได้ปฏิบัติธรรมเช่น เห็นใครเขา ทําอะไรไม่สนใจ ไม่รับรู้ ไม่รู้เรื่อง นับเข้าเป็นโมหะ ใครเขาว่า อะไร วางใจ อุเบกขาไม่สนใจ คําว่าไม่สนใจคือโมหะ ท่านเจ้า คุณโชดกท่านสอนให้ปฏิบัติสมถกรรมฐาน ให้ทําแต่แรกแล้ว เข้าถึงองค์ฌาน อุเบกขาในฌาน ถ้าเข้าฌาน ๔ ได้มันมี ๒ อารมณ์ คือ อุเบกขากับเอกัคคตา อุเบกขาตัวนี้ใช้กําลังของ ฌานข่มใจไว้ให้เป็นอุเบกขา แต่อุเบกขาในวิปัสสนา ไม่ใช่ มัน ต้องได้จากการที่สติรับกระทบแล้วเห็นอนัตตา จึงปล่อยวาง เป็นอุเบกขาในวิปัสสนา เพราะฉะนั้นอุเบกขาบารมีหมายถึง ตัวนี้ไม่ใช่อุเบกขาที่ใครเขาพูดอะไรใครเขาทําอะไรแล้วไม่สนใจ ตัวนั้นยังไม่ใช่ หรือเข้าฌาน ๔ ได้แล้วบอกว่าเป็นอุเบกขาก็ยัง ไม่ใช่อุเบกขาบารมี
ที่มา หนังสือ อธิษฐานบารมี ดร.สนอง วรอุไร

นิทานธรรมชาดกหลวงปู่ทวดดูดวงทำนายฝันนิทานนางกากีนิทานนางพิกุลทองนิทานยอพระกลิ่น
นิทานกระต่ายสามขานิทานกระเช้าสีดานิทานเคราะห์ของตาจันกล่องข้าวน้อยฆ่าแม่ทำไมงูเหลือมไม่มีพิษทำไมเต่ามีกระดอง

บันทึกการเข้า

* ธันวาคม 30, 2020, 01:29:28 PM
#1
ความฝันกับสัญลักษณ์ตัวเลข
ต่อไปนี้เป็นสรุปความฝันที่เป็นสัญลักษณ์ของตัวเลขต่างๆ โดยสังเขปให้ท่านพิจารณาอีกครั้งหนึ่ง
เลข 1
ได้แก่ ฝันเห็นไก่, หนู, เสาเรือน, ดินสอ, ปากกา, ไม้ไผ่ ก้านธูป, บุหรี่, หนอน, ดิน, เส้นผม, เส้นเชือก, เทียนไข มคเล็ก ๆ, ปิ่นปักผม, สายสร้อย, กบ, ดอกบัว ฯลฯ

เลข 2
ได้แก่ ฝันเห็นน้ํา, ตะเกียบ, กางเกง, เสื้อ, รองเท้า, ราง รถไฟ, ช้อนส้อม, ข้าวสาร, ขวด, วัว (ฉลู), ผีเสื้อ, ถนน หนทาง ขื่อคา, เลือด, ตุ้มหู, แขน, ขา ฯลฯ

เลข 3
ได้แก่ ฝันเห็นสามง่าม, คราด, ส้อม (ไม่รวมช้อน), คทา, จั่วหลังคา, ทางสามแยก หรือสามแพร่ง, ธงสามเหลี่ยม, เต่า ตะพาบน้ํา, รถสามล้อ, สามขา, พัดลม, ลม, เสือ (ขาล) เกาทัณท์หรือธนู, สามเณร, เตาไฟ, ซี่ฟัน ฯลฯ

เลข 4
ได้แก่ ฝันเห็นคนตาย, โลงศพ, หีบห่อ, กระเป๋าเดินทาง ลังไม้, สมุด, หนังสือ, กระจก, เครื่องบิน, สัตว์สี่เท้าบาง ชนิด (สุนัข, เสือ, กระต่าย, วัว, ควาย, ลา, แมว ฯลฯ) รถยนต์, ผ้าเช็ดหน้า, มุ่ง, ว่าวปักเป้า, ไพ่ป๊อก, หน้าต่าง จอภาพยนตร์ ฯลฯ

เลข 5
ได้แก่ ฝันเห็นงูใหญ่ (มะโรง), พญานาค, ผู้หญิง, เรือ, ศีรษะคน, ว่าวจุฬา, รั้วบ้าน, ควงดาว, เมฆหมอก, ห่าน, ดอกไม้ (หอม), มือ, เท้า ฯลฯ

เลข 6
ได้แก่ ฝันเห็นไม้เท้า, เบ็ดตกปลา, คันร่ม, ผีหลอก, หวี ขวาน, ดาบ, งู (มะเส็ง), กระบวย, ลูกเต๋ (หกเหลี่ยม) สะพานโค้ง, ระฆัง, นก (วิหค), กุญแจ, ต้นไม้, หมวก ฯลฯ

เลข 7
ได้แก่ ฝันเห็นตุ๊กแก, จิ้งจก, จอบ, จรวด, เจว็ด, ศาล, แจกัน, มีดพร้า, จิ้งหรีด, จักจั่น, เจดีย์, อาคารบ้านเรือน, หลังคา, ม้า (มะเมีย) ฯลฯ

เลข 8
ได้แก่ ฝันเห็นแว่นตา, นมผู้หญิง, ห่วง 2 ห่วงคล้องกัน คนกอดอก, เป็ด, พระสงฆ์, ญาติผู้ใหญ่, ปีบน้ํา, แมงมุม โบสถ์, แพะ (มะแม), แมลงป่อง, ปลวก, จอมปลวก ปราสาท, พระปรางค์, โซ่ตรวน, ปากคน, ปลิง ฯลฯ

เลข 9
ได้แก่ ฝันเห็นกษัตริย์, บิดามารดา, พระพุทธรูป, พระ แก้วมรกต, พระปฐมเจดีย์, ภูเขา, ภูเขาทอง, ลิง วอก) ยักษ์, กําแพงใหญ่ ๆ, เทวดา, กุ้ง, กบ, ช้าง, ต้นไม้ใหญ่ ฉัตร ฯลฯ

เลข 0
ได้แก่ ฝันเห็นห่วง, แหวน, กําไลข้อมือ, นาฬิกาข้อมือ, ถังน้ํา, พระอาทิตย์, พระจันทร์, คนตาย, หลุม, บ่อ, ล้อรถ, ชามจาน, กระป๋องกลม, กลอง, โถส้วม, ฆ้อง, ผลไม้ลูก กลม ๆ, กระดุม, ถาด ฯลฯ

ฝันเห็นงูฝันเห็นงูสีขาวฝันเห็นงูเหลือมฝันเห็นงูเหลือมตัวใหญ่ฝันเห็นงูเหลือมสีทองฝันเห็นงูใหญ่
ฝันเห็นงูตัวใหญ่ฝันเห็นงูหลายตัวฝันเห็นงูลายฝันเห็นงูเขียวฝันเห็นงูเห่าฝันเห็นงูจงอาง
ฝันเห็นงูจงอางยักษ์ฝันเห็นงูจงอางเข้าบ้านฝันเห็นงูจงอางหลายตัวฝันเห็นงูจงอางกัดฝันเห็นงูจงอางเผือกฝันเห็นงูจงอางชูคอ
ฝันเห็นงูจงอางตัวใหญ่มากฝันเห็นงูจงอางตัวใหญ่สีดำฝันเห็นงูแมวเซาฝันเห็นงูหลามฝันเห็นงูตัวสีฟ้าฝันเห็นงูตัวสีดำ
ฝันเห็นงูตัวสีแดงฝันเห็นงูสีทองฝันเห็นงูหลายตัวฝันเห็นงูสองตัวฝันเห็นงูเผือกฝันเห็นงูหลาม
ฝันเห็นงูตัวใหญ่มากฝันเห็นงูตัวใหญ่สีดำฝันเห็นงูตัวใหญ่หลายตัวฝันเห็นพญานาคฝันเห็นพญานาคตัวใหญ่ฝันเห็นพญานาคสีทอง
ฝันเห็นพญานาคสีเขียวฝันเห็นพญานาคสีแดงฝันเห็นพญานาคเล่นน้ำฝันเห็นพญานาคไล่ตามฝันเห็นหงอนพญานาคฝันเห็นพญานาคสีเงิน
ฝันเห็นพญานาคหลายตัวฝันเห็นพญานาคพูดได้ฝันเห็นพญานาคพ่นน้ำฝันว่างูรัดฝันว่างูกัดฝันว่างูกัดขา
ฝันว่างูกัดเท้าฝันว่าฆ่างูฝันว่าตีงูฝันว่างูเลื้อยผ่านฝันว่างูกัดแขนฝันว่างูกัดนิ้ว
ฝันว่างูไล่กัดฝันว่างูฉกฝันว่ากินงูฝันว่าจับงูฝันว่างูเลื้อยขึ้นตัวฝันว่างูรัดขา
ฝันว่างูรัดแขนฝันว่างูรัดตัวฝันว่างูรัดขาขวาฝันว่างูรัดขาซ้ายฝันว่างูรัดแขนขวาฝันว่างูรัดแขนซ้าย


บันทึกการเข้า


* กุมภาพันธ์ 10, 2022, 05:39:17 PM
#3
พระคาถารัตนมาลา(อิติปิโส)
บาลีแสดงคุณพระรัตนตรัยที่เราท่องขึ้นปากและสวดกันอยู่ทั่วไป ส่วนพระพุทธคุณคือ อิติปิโส ภควา ฯลฯ ส่วนพระธรรมคุณคือ สวากขาโต ฯลฯ ส่วนพระสังฆคุณคือ สุปฏิปันโน ฯลฯ การสวดมักสวดจนจบทั้ง ๓ ส่วนเสมอคือ ขึ้นอิติปิโส ไปจบ ปุญญักเขตตัง ฯ ภาษาปากไทยจึงเรียกง่ายๆว่า สวดอิติปิโสตามคำขึ้นต้น แล้วในที่สุดคำว่า อิติปิโส จึงกลายเป็นคำที่คนทั้งหลายรู้จักดีกว่าจะเรียกอย่างอื่น อิติปิโส คำเดียว หมายรวมทั้งพระพุทธคุณ พระธรรมคุณ และพระสังฆคุณเลยทีเดียว

อิติปิโส นี้มีนักปราชญ์เล่นกันมาก (คำว่าเล่นในที่นี้หมายความว่าสนใจคิดค้นจนเกิดความชำนิชำนาญในด้านต่างๆ ที่จะผูกใจไว้กับอิติปิโส เช่น สามารถสวดอิติปิโสถอยหลังได้ฉับๆ อย่างกับว่าเล่น และยักเยื้องอักขระของอิติปิโสเรียงไปในรูปต่างๆ แล้วท่องจนว่าได้ฉับๆเป็นว่าเล่น) นานมาแล้ว มีท่านผู้หนึ่ง (หรือหลายท่านก็ไม่ทราบแน่) ไม่ปรากฏนาม เล่นถอดอักขระอิติปิโสออกได้ พระพุทธคุณเต็ม ๕๖ อักขระ พระธรรมคุณเต็ม ๓๘ อักขระ พระสังฆคุณสังเขป ๑๔ อักขระ รวมเป็น ๑๐๘ อักขระ ใช่แต่เท่านั้น ยังเล่นแต่งคาถาพรรณนาคุณพระรัตนตรัย โดยถือเอาอักขระ ๑๐๘ ที่ถอดได้นั้นเป็นต้นบท สุดแต่จะให้เป็นศัพท์ปลได้ตามความประสงค์ คาถา ละอักขระ จึงเป็นคาถาพรรณนาคุณพระรัตนตรัยถึง ๑๐๘ คาถา ให้ชื่อว่า “อิติปิโสรัตนมาลา” คงหมายความว่า อิติปิโสคือคุณพระรัตนตรัยที่แจกออกไปตามอักขระ แล้วร้อยกรองเข้าไว้ด้วยกันดุจพวงมาลาฉะนั้น

อิติปิโสรัตนมาลา ๑๐๘ คาถา มีมาแต่โบราณกาล สืบทอดกันมาหลายสำนวน หลายฉบับ บางฉบับเขียนเล่าไว้ว่า พระอาจารย์หลายท่านช่วยกันแต่ง จารึกไว้ในแผ่นศิลา แล้วนำมาแช่ไว้ในสระหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีหลายท่านทรงจำไว้ได้ มากบ้างน้อยบ้างสืบๆกันมา

ตั้ง นะโมฯ ๓ จบ
พระพุทธคุณ ๕๖
"อิติปิ โส ภะคะวา อะระหัง สัมมา สัมพุทโธ  วิชชาจะระณะสัมปันโน สุคะโต โลกะวิทู อะนุตตะโร ปุริสะทัมมะสาระถิ สัตถา เทวะมะนุสสานัง พุทโธ ภะคะวาติ"

๑. อิ. อิฏโฐ สัพพัญญุตัญญานัง อิจฉันโต อาสะวักขะยัง อิฏฐัง ธัมมัง อะนุปปัตโต อิทธิมันตัง นะมามิหัง

๒. ติ. ติณโณ โย วัฏฏะทุกขัมหา ติณณัง โลกานะมุตตะโม ติสโส ภูมี อะติกกันโต ติณณะโอฆัง นะมามิหัง

๓. ปิ. ปิโย เทวะมะนุสสานัง ปิโยพรหมานะมุตตะโม ปิโย นาคะสุปัณณานัง ปิณินทริยัง นะมามิหัง

๔. โส. โสกา วิรัตตะจิตโต โย โสภะนาโม สะเทวะเก โสกัปปัตเต ปะโมเทนโต โสภะวัณณัง นะมามิหัง

๕. ภะ. ภะชิตา เยนะ สัทธัมมา ภัคคะปาเปนะ ตาทินา ภะยะสัตเต ปะหาเสนโต ภะยะสันตัง นะมามิหัง

๖. คะ. คะมิโต เยนะ สัทธัมโม คะมาปิโต สะเทวะกัง คัจฉะมาโน สิวัง รัมมัง คะตะธัมมัง นะมามิหัง

๗. วา. วานา นิกขะมิ โย ตัณหา วาจัง ภาสะติ อุตตะมัง วานะ นิพพาปะ นัตถายะ วายะมันตัง นะมามิหัง

๘. อะ. อะนัสสา สะกะสัตตานัง อัสสาสัง เทติ โย ชิโน อะนันตะคุณะสัมปันโน อันตะคามิง นะมามิหัง

๙. ระ. ระโต นิพพานะสัมปัตเต ระโต โย สัตตะโมจะเน รัมมาเปตีธะ สัตเต โย ระณะจัตตัง นะมามิหัง

๑๐. หัง. หัญญะติ ปาปะเก ธัมเม หังสาเปติ ปะรัง ชะนัง หังสะมานัง มะหาวีรัง หันตะปาปัง นะมามิหัง

๑๑. สัม. สังขะตาสังขะเต ธัมเม สัมมา เทเสสิ ปาณินัง สังสารัง สังวิฆาเฏติ สัมพุทธันตัง นะมามิหัง

๑๒. มา. มาตาวะ ปาลิโต สัตเต มานะถัทเธ ปะมัททิโต มานิโต เทวะสังเฆหิ มานะฆาฏัง นะมามิหัง

๑๓. สัม. สัญจะยัง ปาระมี สัมมา สัญจิตะวา สุขะมัตตะโน สังขารานัง ขะยัง ทิสวา สันตะคามิง นะมามิหัง

๑๔. พุท. พุชฌิตวา จะตุสัจจานิ พุชฌาเปติ มะหาชะนัง พุชฌาเปนตัง สิวัง มัคคัง พุทธะเสฏฐัง นะมามิหัง

๑๕. โธ. โธติ ราเค จะ โทเส จะ โธติ โมเห จะ ปาณินัง โธตะเกลสัง มะหาปุญญัง โธตาสะวัง นะมามิหัง

๑๖. วิช. วิเวเจติ อะสัทธัมมา วิจิตะวา ธัมมะเทสะนัง วิเวเก ฐิตะจิตโต โย วิทิตันตัง นะมามิหัง

๑๗. ชา. ชาติธัมโม ชะราธัมโม ชาติอันโต ปะกาสิโต ชาติเสฏเฐนะ พุทเธนะ ชาติมุตตัง นะมามิหัง

๑๘. จะ. จะเยติ ปุญญะสัมภาเร จะเยติ สุขะสัมปะทัง จะชันตัง ปาปะกัมมานิ จะชาเปนตัง นะมามิหัง

๑๙. ระ. ระมิตัง เยนะ นิพพานัง รักขิตา โลกะสัมปะทา ระชะโทสาทิเกลเสหิ ระหิตันตัง นะมามิหัง

๒๐. ณะ. นะมิโตเยวะ พรหเมหิ นะระเทเวหิ สัพพะทา นะทันโต สีหะนาทัง โย นะทันตัง ตัง นะมามิหัง

๒๑. สัม. สังขาเร ติวิเธ โลเก สัญชานาติ อะนิจจะโต สัมมา นิพพานะสัมปัตติ สัมปันโน ตัง นะมามิหัง

๒๒.ปัน. ปะกะโต โพธิสัมภาเร ปะสัฏโฐ โย สะเทวะเก ปัญญายะ อะสะโม โหติ ปะสันนัง ตัง นะมามิหัง

๒๓. โน. โน เทติ นิระยัง คันตุง โน จะ ปาปัง อะการะยิ โน สะโม อัตถิ ปัญญายะ โนนะธัมมัง นะมามิหัง

๒๔. สุ. สุนทะโร วะระรูเปนะ สุสะโร ธัมมะภาสะเน สุทุททะสัง ทิสาเปติ สุคะตันตัง นะมามิหัง

๒๕. คะ. คัจฉันโต โลกิยา ธัมมา คัจฉันโต อะมะตัง ปะทัง คะโต โส สัตตะโมเจตุง คะตัญญาณัง นะมามิหัง

๒๖. โต. โตเสนโต วะระธัมเมนะ โตสัฏฐาเน สิเว วะเร โตสัง อะกาสิ ชันตูนัง โตละจิตตัง นะมามิหัง

๒๗. โล. โลเภ ชะหะติ สัมพุทโธ โลกะเสฏโฐ คุณากะโร โลเภ สัตเต ชะหาเปติ โลภะสันตัง นะมามิหัง

๒๘. กะ. กันโต โย สัพพะสัตตานัง กัตวา ทุกขักขะยัง ชิโน กะเถนโต มะธุรัง ธัมมัง กะถาสัณหัง นะมามิหัง

๒๙. วิ. วินะยัง โย ปะกาเสติ วิทธังเสตวา ตะโย ภะเว วิเสสัญญาณะสัมปันโน วิปปะสันนัง นะมามิหัง

๓๐. ทู. ทูเส สัตเต ปะหาเสนโต ทูรัฏฐาเน ปะกาสะติ ทูรัง นิพพานะมาคัมมะ ทูสะหันตัง นะมามิหัง

๓๑. อะ. อันตัง ชาติชะราทีนัง อะกาสิ ทิปะทุตตะโม อะเนกุสสาหะจิตเตนะ อัสสาเสนตัง นะมามิหัง

๓๒. นุต. นุเทติ ราคะจิตตานิ นุทาเปติ ปะรัง ชะนัง นุนะ อัตถัง มะนุสสานัง นุสาสันตัง นะมามิหัง

๓๓. ตะ. ตะโนติ กุสะลัง กัมมัง ตะโนติ ธัมมะเทสะนัง ตัณหายะ วิจะรันตานัง ตัณหาฆาฏัง นะมามิหัง

๓๔. โร. โรเสนโต เนวะ โกเปติ โรเสเหวะ นะ กุชฌะติ โรคานัง ราคะอาทีนัง โรคะหันตัง นะมามิหัง

๓๕. ปุ. ปุณันตัง อัตตะโน ปาปัง ปุเรนตัง ทะสะปาระมี ปุญญะวันตัสสะ ราชัสสะ ปุตตะภูตัง นะมามิหัง

๓๖. ริ. ริปุราคาทิภูตัง วะ ริทธิยา ปะฏิหัญญะติ ริตตัง กัมมัง นะ กาเรตา ริยะวังสัง นะมามิหัง

๓๗. สะ. สัมปันโน วะระสีเลนะ สะมาธิปะวะโร ชิโน สะยัมภูญาณะสัมปันโน สัณหะวาจัง นะมามิหัง

๓๘. ทัม. ทันโต โย สะกะจิตตานิ ทะมิตะวา สะเทวะกัง ทะทันโต อะมะตัง เขมัง ทันตินทริยัง นะมามิหัง

๓๙. มะ. มะหุสสาเหนะ สัมพุทโธ มะหันตัง ญาณะมาคะมิ มะหิตัง นะระเทเวหิ มะโนสุทธัง นะมามิหัง

๔๐. สา. สารัง เทตีธะ สัตตานัง สาเรติ อะมะตัง ปะทัง สาระถี วิยะ สาเรติ สาระธัมมัง นะมามิหัง

๔๑. ระ. รัมมะตาริยะสัทธัมเม รัมมาเปติ สะสาวะกัง รัมเม ฐาเน วะสาเปนตัง ระณะหันตัง นะมามิหัง

๔๒. ถิ. ถิโต โย วะระนิพพาเน ถิเร ฐาเน สะสาวะโก ถิรัง ฐานัง ปะกาเสติ ถิตัง ธัมเม นะมามิหัง

๔๓. สัต. สัทธัมมัง เทสะยิตวานะ สันตะนิพพานะปาปะกัง สะสาวะกัง สะมาหิตัง สันตะจิตตัง นะมามิหัง

๔๔. ถา. ถานัง นิพพานะสังขาตัง ถาเมนาธิคะโต มุนิ ถาเน สัคคะสิเว สัตเต ถาเปนตัง ตัง นะมามิหัง

๔๕. เท. เทนโต โย สัคคะนิพพานัง เทวะมะนุสสะปาณินัง เทนตัง ธัมมะวะรัง ทานัง เทวะเสฏฐัง นะมามิหัง

๔๖. วะ. วันตะราคัง วันตะโทสัง วันตะโมหัง อะนาสะวัง วันทิตัง เทวะพรหเมหิ มะหิตันตัง นะมามิหัง

๔๗. มะ. มะหะตา วิริเยนาปิ มะหันตัง ปาระมิง อะกา มะนุสสะเทวะพรหเมหิ มะหิตันตัง นะมามิหัง

๔๘. นุส. นุนะธัมมัง ปะกาเสนโต นุทะนัตถายะ ปาปะกัง นุนะ ทุกขาธิปันนานัง นุทาปิตัง นะมามิหัง

๔๙. สา. สาวะกานังนุสาเสติ สาระธัมเม จะ ปาณินัง สาระธัมมัง มะนุสสานัง สาสิตันตัง นะมามิหัง

๕๐. นัง. นันทันโต วะระสัทธัมเม นันทาเปติ มะหามุนิ นันทะภูเตหิ เทเวหิ นันทะนียัง นะมามิหัง

๕๑. พุท. พุชฌิตาริยะสัจจานิ พุชฌาเปติ สะเทวะกัง พุทธะญาเณหิ สัมปันนัง พุทธัง สัมมา นะมามิหัง

๕๒. โธ. โธวิตัพพัง มะหาวีโร โธวันโต มะละมัตตะโน โธวิโต ปาณินัง ปาปัง โธตะเกลสัง นะมามิหัง

๕๓. ภะ. ภะยะมาปันนะสัตตานัง ภะยัง หาเปติ นายะโก ภะเว สัพเพ อะติกกันโต ภะคะวันตัง นะมามิหัง

๕๔. คะ. คะหิโต เยนะ สัทธัมโม คะตัญญาเณนะ ปาณินัง คะหะณิยัง วะรัง ธัมมัง คัณหาเปนตัง นะมามิหัง

๕๕. วา. วาปิตัง ปะวะรัง ธัมมัง วานะโมกขายะ ภิกขุนัง วาสิตัง ปะวะเร ธัมเม วานะหันตัง นะมามิหัง

๕๖. ติ. ติณโณ โย สัพพะปาเปหิ ติณโณ สัคคา ปะติฏฐิโต ติเร นิพพานะสังขาเต ติกขะญาณัง นะมามิหัง

ฉัปปัญญาสะ พุทธะคาถา พุทธะคุณา สุคัมภิรา เอเตสะมานุภาเวนะ โสตถิ เม โหตุ สัพพะทา.

บันทึกการเข้า

* พฤศจิกายน 09, 2022, 02:03:40 AM
#4
Japan through its urban legends: from Kuchisake onna to Kisaragi station

Fantastic and horror stories that were once told by word of mouth, like something that happened to someone you know, are now being transmitted through digital spaces. An expert in Japanese folklore tells us about the background and birth of this type of urban legends, and the social changes they represent.

An unknown woman, wearing a mask, comes across a child and asks him: "Am I beautiful?" The frightened child answers yes, and the woman removes her mask. "Now you think so too?" His lips part, opening up to his ears ... Almost every Japanese, of whatever age, has ever heard that story, called Kuchisake onna . In recent years it has also become famous abroad, as an example of a Japanese horror story.

According to Iikura Yoshiyuki, professor at Kokugakuin University and researcher of contemporary oral literature, "The story of Kuchisake onna is the most famous of all purely Japanese urban legends." How is this type of urban legend generated? How does it evolve over time?

Kuchisake onna , a warning about strangers
According to Iikura, at the end of 1978 a rumor began to spread about an elderly farmer from (so they say) Yaotsu, in Gifu prefecture, who claimed to have seen a woman with a mouth from ear to ear in a corner of her garden . "At the beginning of 1979 the newspaper Gifu Nichinichi Shinbun (now Gifu Shinbun ) reported on the rumors of Kuchisake onna , and among the children the story continued to circulate, more and more in detail exaggerated. The woman wore a mask, she wore a red coat .. They even said that he had a sickle in his hand, that he could run a hundred meters in six seconds, that he hated the smell of jelly and that if you gave him a piece of candy he would let you go. "

In just six months, the legend of Kuchisake onna left Gifu and spread to Aomori in the north and Kagoshima in the south. "An important factor in this was the fact that at that time the number of children studying in an academy after school increased a lot. Until then, urban legends had not had much opportunity to leave each school district, but in the academies , which had students from different centers, it was enough for a child to tell about something that had happened in his school for the others to be scared and, thinking that the same could happen in his own center, to tell it in turn to his classmates Some spoke by phone with relatives, and the information was even transmitted through other newspapers and even television networks. "

For children, Kuchisake onna was a terrifying image, and also a warning about strangers. "The academies began their classes in the afternoon, and then the children would flock to the streets and have to return to their homes at night, with what they saw a type of adults as they had never seen before: women with night jobs, people drunk as a vat ... The anxiety that caused them to think that perhaps one of those adults could harm them was projected on the figure of Kuchisake onna ".

"Initially teachers and parents were concerned, and patrolled the streets and routes between the school and the houses. In the early summer of 1979 the legends began to calm down. The striking image of Kuchisake onna , however, remained in the collective imagination , and was established as one of the prototypical ghosts of Japan. "

The first wave: rumors among the young
In the second half of the 1970s, when the Kuchisake onna legend began to spread , Japan's economic structures were changing; vehicles, telephone services, television and other infrastructures that would allow an urban cultural life had been established.

The expression "urban legend" was introduced in Japan in 1988, when a translation of The Vanishing Hitchhiker: American Urban Legends and Their Meanings was published. work of the American folklorist Jan Harold Brunvand. The young and energetic Japanese researchers of the moment translated the work to throw a stone into the quiet pool of Japanese folklore studies, until then based on ancient tales and traditional legends, with the purpose of indicating that investigating such rumors was equivalent to investigating the state of contemporary cities.

Brunvand defined urban legend as "an original story that happens to a friend of a friend, in the course of his everyday urban life." Stories like the hitchhiker who was actually a ghost, or the murderer who hides under the bed. Ghost hitchhikers are a motif that dates back to the 19th century and horse wagons, but they adapted as motor cars entered society, and the development of newspapers and other media facilitated their spread. For example, events that were read in the newspaper or heard on the radio were recounted in every corner of the United States as if they had happened there, adding local characteristics.

"In Japan in the second half of the eighties, word of mouth was everything. Suddenly, for some reason, high school and high school students were standing in long lines at ice cream parlor chains like Hobson's or 31 (Baskin-Robbins), or they all started carrying Boston bags. In urban areas, among students, when word spreads that something is fashionable, information spreads in the blink of an eye. This is an economy in which, On the way to the bubble the bubble, young people have achieved greater purchasing power: high school students and university students work part-time in chain restaurants and twenty-four-hour stores and make their own money. The marketing of the companies began in earnest to take into account that word of mouth from children. "

A representative example of the success of this type of marketing is Lotte's Koara no m?chi (March of the Koalas) cookies . A rumor spread among high school students that it was lucky to find a koala with eyebrows. As a result, the company expanded the variety of koala designs, creating a best-selling brand that celebrated its 35th anniversary in 2019.

"Other examples of the legends of that moment assure that it brings luck to touch the red loincloth of the character that appears drawn on the run in the trucks of the Sagawa transport company; and that the couples who get on a boat from the Shinobazu pond, in Ueno park, break. Magazines and other media picked up rumors like these and word of mouth in their posts, and presented them as 'urban legends.' Writers collected these kinds of stories and purposely exaggerated them, to generate a boom . A good example is the 'dog with a human face', which was presented by the famous Popteen magazine. It was said of him that he spoke like a person, that his face was like that of a middle-aged man, and that he was capable of chasing a car at speeds in excess of 100 kilometers per hour. "

"These urban legends reached the peak of their popularity in the early 1990s, and from 1995 they began to disappear. The Great Hanshin-Awaji Earthquake and the terrorist attack of the group Aum Shinriky? with sarin gas in the Tokyo subway took away people wanted to talk about ghosts. The media completely stopped talking about it. "

The Second Wave: Internet Horror Stories
At the beginning of the 21st century, urban legends experienced a second boom. "The first wave of urban legends came from the hand of rumors of children exaggerated by television, magazines and other media. As of 2000, 'text pages', such as blogs and the like, began to proliferate. A dedicated blog The collection of old urban legends became so popular that it was even published as a book; later all sorts of similar works on urban legends began to be published. Those who had been students at that time acquired them out of nostalgia, and the other generations became they were interested in the subject, helping its success. "

On the other hand, magazines and television networks have also published interesting stories that appeared on Ni channeru (Channel 2, a popular Internet forum), which have been forming a new corpus of Japanese urban legends. Well known are Kunekune the story of the strange white object found by an elementary school student in a rice field in a rural area; Kotoribako , the cursed birdcage; or Hasshaku sama , a terrible female monster of more than two meters. "These are horror stories that are too long to be told orally. These kinds of legends are constantly being generated on the Internet."

More or less from 2010, a new type of participatory stories began to appear, focused on social networks. One of them, The Kisaragi Station , has been counting for more than ten years, going from the original Nichanneru to Twitter. The origin of the story was published in 2004 in Nichanneru "I got on the train in Shinhamamatsu. It was the same train I always use, but we arrived at a station whose name did not ring a bell. What can I do?" It was posted as a query, with questions and answers, and the story continued from there.

"Someone summarizes the story on a separate page, and its contents are republished. The story is written in a false voice, to create the impression of being a conversation on the scene. People participate immediately, connecting to history and helping to create new urban legends. That is the main characteristic of the second wave in the web age . Also, many of them are horror stories. There is also, I think, the feeling of participating in a game of chase virtual game, a ghost simulation game or similar in which a mystery is experienced in the real world. "

Compared with urban legends that were previously transmitted mainly orally, stories that do so digitally oscillate between two extremes: they either barely change, or they change radically. "Since the oral transmission is based each time on the memory of the narrator, even if there are small variations, the plot does not change much. In the case of digital transmission, you can copy and paste the text, but you can also change everything that one wants to. The form of diffusion does not depend on time or distance either. The pace at which stories from abroad have also been accelerated. "

Starting in 2000, the legend of Kuchisake onna also began to spread on the Internet. In South Korea, for example, it adopted different shades from the original Japanese version, such as the red color of the mask. "In Okinawa, Taiwan, South Korea, China and other countries it is said that monsters can only walk in a straight line, so the Korean Kuchisake onna cannot turn a corner, or even climb stairs. boyfriend, a man with a shaved head, also wearing a mask. As legends are exported to countries with urban lifestyles, the stories are gradually adapted to incorporate elements of the culture of that place. "

Internet takotsubo culture and fake news
With the second wave of urban legends, some creators also appeared who made "art" of these stories. "Seki Akio, an ex-comedian, popular since 2006, is a representative example. He rose to fame originally from a variety show, in which he did a space in which various celebrities told urban legends. His motto," You decide whether to believe or not to believe ", he became very popular, and today he continues to perform in concerts and shows such as Yarisugi toshi densetsu (Excessive Urban Legends).

Recently the most popular are the videos of youtubers that analyze urban legends. "For example, the story called Elevator to the other world . If a person rides in an elevator of a building with more than ten floors and presses the buttons in a certain sequence, he can reach the other world. The youtuber in question tries it in reality".

Urban legends, which were once transmitted as if they had happened "to a friend of a friend", in this digital age are spreading even more widely and rapidly, as if they were fashionable games. However, according to Iikura, there are fewer and fewer urban legends that most people come into contact with.

"This is due to the takotsubo effect of the Internet: people who visit a web page tend to be grouped with people of the same opinion, and do not come into contact with other groups. Furthermore, fewer and fewer debate the authenticity of the information; they only believe in what they like, and consider false what they do not like, without questioning the possible interest that may exist in the ambiguity between what is true and what is false ".

Iikura regrets that political measures are currently being used internationally to project anxiety into people's reality. "It is something that applies to illegal immigrants, to China, to South Korea, even to Japan. Precisely because there is a sense of security in the idea that projecting that anxiety on Kuchisake onna or other ghosts is not the same as doing it on real people. . It seems to me that all over the world urban legends are losing ground. Across the globe there is a sense of blockage, and a desire for certainty amid vague insecurity. As it is, the growing number is ironic. of people who resort to fake news and the type of information that specialists call urban legends. "

บันทึกการเข้า

 

อุปกรณ์ออกบูธ, บูธสำเร็จรูป